"O La Paloma Blancaaa!!!". Joël dacht al lang niet meer aan Idols. Hij was gewoon een vogel in de lucht. En de mensen op de dam werden steeds kleiner en kleiner en kleiner..."
Ik ben een overtuigd gebruiker van nieuwe media. Er is geen facet in mijn leven die ik niet per online-applicatie kan uitvoeren. Aan stroom denk ik zelden. Dat zijn dingen die ik voor lief neem. Herkomst interesseert me niet. Ik ben niet de enige die zich ’s zondags af vraagt waar hij heen gaat, maar niet waar hij vandaan komt.
Terwijl de rest naar de after toog, zat hij nog steeds op zijn knien naast het toilet. In de spiegeling van het spoelwater zag hij het licht dat van achteren om hem heen boog. De kots vekleurde en het keramiek begon te smelten. Hij was alleen en zichzelf, tussen twee feesten in. Nooit had hij minder nodig gehad om volstrekt gelukkig te zijn.
Op zijn harde schijf stonden 5.349 tracks. Sommige met naam, sommige niet. Georganiseerd in mapjes. Gerangschikt op tijd. Een doolhof met instructies.
Voor hem strekte zich de dansvloer uit. Mannen, vrouwen, schaduwen. Terwijl links van hem een vuist de lucht in ging, raakte hij aan de andere kant iemand kwijt. Hij zocht naar een b-kant, maar zijn laptop ontkende de extensie ep.
Jouw geheime naam, is een toverwoord voor ons, Als de autolichten doven, weten we weer hoe alles begon, Als het vrijdagavond wordt & de bomen donker bloeien, Dan is jouw geheime naam, de klank die wij gaan roepen.
Het was warm. Zo warm dat hij was vergeten waar de terugweg was begonnen. De touristen verkleurden onder het asfalt. En het asfalt werd onder zijn voeten verzonnen,
Hij wilde ook weer tourist zijn, but he just couldn't find the time, En de ogen van de toeterende scooterhoer, They just turned Pen Ice Sublime
Met haar ging het vandaag niet zo goed. Ze droomde al vanaf 12 uur over zuipen, maar was pas om vijf uur dronken. Op andere dagen wil iedereen bij haar horen. Ze is, god weet hoe, de koningin van de Vinex-wijk. In andermans dromen sluipt alles wat zij heeft.
Ik bewaar de rust, jij brengt me de gloed,
(Wie likt het aanrecht?) Geen vet, nooit meer de wijn,
Over het vuur, het vierde blind,
Zich verlost van het leeggeliefde,
liefgeschonden kind.
De jongen greep hem bij zijn schouders. Hij herkende zijn mond. “Post industrial boys.” Slikkend dacht hij aan alle drankjes die meisjes hem ooit hadden geweigerd.
“Ik ben iemand die mensen vrij snel door heeft.” Ze had gezegd dat hij goed kon luisteren. In het begin praatte hij nog wel eens over zijn tijd op de middelbare school.