skip to main |
skip to sidebar
De wind,
de dekens,
de regen,
de sms,
de hoofdpijn,
het feest,
het besef,
de angst.

Hij had zijn lunchgeld tegen een vuilniszak achter het fietsenhok geruild. Terwijl zijn klasgenoten aan de aardrijkskundeles begonnen, trok hij zachtjes de deur van de gymzaal dicht. Op een mat van schuimrubber, zocht hij de geur van oud zweet. Niet lang daarna begon de dag eindelijk kleur te krijgen.

De vrijdagavond werd opnieuw verzonnen,
Ik weet nu niet meer wie er toen was begonnen,
We hadden al lang niets meer te bespreken,
Toch vond je het nodig om de stilte te breken
Ik weet wat je wilt horen, maar vraag het niet,
De verhalen zijn hetzelfde, alleen de namen niet
Ik stond op het punt om naar huis te gaan,
Of ergens anders hier heel ver vandaan,
Je greep je laatste kans voor een laatste vraag,
Hoe het toch komt, dat ik altijd alleen maar klaag,
Vraag het aan de mensen die je nooit meer ziet
De verhalen zijn hetzelfde, alleen de namen niet.