Die Crisis.

Zeg amis.......
Merk jij nou nog wat van die crisis?

Miscommunicatie Satelliet

A:
Kort samengevat duurt het ongeveer 250 milliseconden voordat een spreker een reactie op zijn woorden hoort.....

B:
Mannen worden doorgaans niet bij deze naam genoemd toch?

A:
Nou de omlooptijd is hetzelfde als de tijd die de aarde nodig heeft voor een complete rotatie om zijn as.

B:
Hmmmmm dat we dus beiden aan één specifiek woord verschillende beelden én betekenis koppelen, kan leiden tot begripsverwarring?

A:
Hahahaha Ja vond het ook leuk vrijdag.

B:
Ik denk dat je eens een SOA test moet laten doen.........

A: appears to be offline Message could not be delivered

De wind, de angst.

De wind,
de dekens,
de regen,
de sms,
de hoofdpijn,
het feest,
het besef,
de angst.

Re: For the price of a cup of tea

Hij had zijn lunchgeld tegen een vuilniszak achter het fietsenhok geruild. Terwijl zijn klasgenoten aan de aardrijkskundeles begonnen, trok hij zachtjes de deur van de gymzaal dicht. Op een mat van schuimrubber, zocht hij de geur van oud zweet. Niet lang daarna begon de dag eindelijk kleur te krijgen.

Hetzelfde

De vrijdagavond werd opnieuw verzonnen,
Ik weet nu niet meer wie er toen was begonnen,
We hadden al lang niets meer te bespreken,
Toch vond je het nodig om de stilte te breken

Ik weet wat je wilt horen, maar vraag het niet,
De verhalen zijn hetzelfde, alleen de namen niet

Ik stond op het punt om naar huis te gaan,
Of ergens anders hier heel ver vandaan,
Je greep je laatste kans voor een laatste vraag,
Hoe het toch komt, dat ik altijd alleen maar klaag,

Vraag het aan de mensen die je nooit meer ziet
De verhalen zijn hetzelfde, alleen de namen niet.

Het laatste blad

Ik was erbij toen de zon ons de douw liet zien,
Ik was erbij toen de avonden langer duurden,
Ik was erbij toen jassen omhelzingen werden,
Toen de tafels op straat werden geschoven,
Ik was erbij toen de zee heel dichtbij was,
En we het strandzand naar huis droegen,
Ik was erbij toen het park ’s avonds donker werd,
Ik was erbij toen de reigers in de kronen rustten,
Ik was erbij toen de kersen niet meer bleven hangen,
En de verwarmingsbuizen vermoeid zuchtten,
Ik was erbij toen de zon’s middags al ging zakken,
En ik zal er zijn als het laatste blad gaat vallen.

Met vriendelijke...

Geachte,

Met veel dankbaarheid hebben we de moeite genomen uw sollicitatie op waarde te schatten. Het door u beschreven profiel past gedeeltelijk bij ons bedrijf. Toch zijn er teveel punten die ons ervan hebben overtuigd dat u niet de geschikte kandidaat bent om de door ons aangeboden functie te bekleden. U moet dit niet persoonlijk opvatten. We hebben elkaar niet eens ontmoet en weten ook niet of u handen klam, dan wel koud aanvoelen. Wij stellen voor dat u voorlopig verder in de grote leegte blijft zwemmen. Met een beetje geluk zien we u dan in de stroom weer voorbij snellen. Hopenlijk met uw buik omhoog.

Met vriendelijke groet,

de redactie

vogue

ik rol een tapijt uit
In de winkels van mijn stad
Leg mijn hoofd neer
In de schoot van de verkoopster

Leg haar uit hoe ik het wil
Waar de accenten liggen
En fluister in haar oor
Wat ik eigenlijk mis

Ik rol een tappijt uit
In de winkels van mijn stad
Til de winkelruit eventjes op
Laat me vallen door het glas

Dieren van de Nacht

De dieren van de nacht,
Keerden zich tegen het licht,
Keken naar de schaduw van gisteren,
En ontkenden ieder evenwicht,

Lieten zich leiden door echo’s,
Waren geacht om stil te zijn,
Liefkoosden alle spoken,
En verzachtten de pijn,

De dieren van de nacht,
In het bos dat hetzelfde bleef,
Waren een zaam en alleen,
Toen de zon de duisternis verdreef.

Arrêt!

Ik kwam je zeggen,
Dat ik je verlaat,
Je herinnert je de oude dagen,
En je huilt,
Je stikt, je verbleekt,
Nu het uur is aangebroken,
Om voorgoed afscheid te nemen

Ja, het spijt me,
Jou te zeggen dat ik je verlaat,
Ja, ik hield van je, ja, maar...

Voor altijd

Wat er ook gebeurt,
Ik zal niet opgeven,
Het geluid van m'n gezoem,
Zal voor altijd zweven,

Laat de mensen denken,
Dat vlijt de motor is,
Laat de imkers dwalen,
In een honingzoete mist,

Zie mijn zwart-gele torso,
Dansend op een bloem,
Terwijl een angel vol gif,
Mij al lang heeft verdoemt,

Maar zelfs als dat gebeurt,
Zal de zwerm mij vergeven
Zullen er duizenden na mij,
Hoog door de luchten zweven.

Snap!

In de kantine van het multimediabedrijf wachtten de vrouwen naast het tosti-apparaat. "Ik blijf hier even staan, lekker warm." Haar kind wachtte op de crèche. Zijn eerste woord had hij voor zich gehouden.

Cosmo

De cosmopoliete man
Denkt aan wat hij kan,
Wordt nooit verdacht,
Wordt nooit verdacht,

De cosmopoliete man,
Weet precies wat hij kan,
Draagt de mode om hem,
En overal met zich mee

De cosmopoliete man,
Was nog nooit zo bang,
Wordt niet meer verwacht,
Wordt niet meer verwacht.

De zon is blijven schijnen

De zon is blijven schijnen
De bomen worden hoog
Hoe zouden wij verkleinen
Als een van ons bewoog

Virginia

Voor later

En je zorgt dat alle rekeningen zijn betaald. Dat niemand nog iets van je krijgt. Dat je de telefoon weer op wil nemen. Dat er een perspectief is, voor later. Dat er iets wacht, waar je anderen van op de hoogte kunt brengen. Dat het beter wordt.

Je zorgt ervoor dat mensen zich geen zorgen meer om je hoeven te maken. Je zorgt ervoor dat ze dat niet meer willen. Dat je ooit terug kunt kijken en erom kan lachen. Dat je een gezicht zoekt waarin die lach zal weerspiegelen.

Uiteindelijk zorg je ervoor dat het erop lijkt alsof je het zonder kleerscheuren van af hebt gebracht. Dat het best meeviel. Er zullen avonden komen waarop je tegen jezelf liegt en zegt: "Ik had het zo weer gedaan."

Ondertussen slaat de branding tegen je knien en heb je nog steeds een weerman nodig die je zegt welke richting de wind opwaait. For all we know, my love is still untold.

O La Paloma Blancaaa!!!

"O La Paloma Blancaaa!!!". Joël dacht al lang niet meer aan Idols. Hij was gewoon een vogel in de lucht. En de mensen op de dam werden steeds kleiner en kleiner en kleiner..."

Kruistocht

De kruistocht van mijn hand,
In de avond en door de nacht,
Hij is mijn allerbeste klant,
En doet altijd wat ik verwacht,

De kruistocht van mijn hand,
Hij was hier veel eerder,
Dan de wensen die jij me bracht,
In het spoor van de masturbeerder.

Zondag

Ik ben een overtuigd gebruiker van nieuwe media. Er is geen facet in mijn leven die ik niet per online-applicatie kan uitvoeren. Aan stroom denk ik zelden. Dat zijn dingen die ik voor lief neem. Herkomst interesseert me niet. Ik ben niet de enige die zich ’s zondags af vraagt waar hij heen gaat, maar niet waar hij vandaan komt.

John

Terwijl de rest naar de after toog, zat hij nog steeds op zijn knien naast het toilet. In de spiegeling van het spoelwater zag hij het licht dat van achteren om hem heen boog. De kots vekleurde en het keramiek begon te smelten. Hij was alleen en zichzelf, tussen twee feesten in. Nooit had hij minder nodig gehad om volstrekt gelukkig te zijn.

EP-extentie

Op zijn harde schijf stonden 5.349 tracks. Sommige met naam, sommige niet. Georganiseerd in mapjes. Gerangschikt op tijd. Een doolhof met instructies.

Voor hem strekte zich de dansvloer uit.
Mannen, vrouwen, schaduwen. Terwijl links van hem een vuist de lucht in ging, raakte hij aan de andere kant iemand kwijt. Hij zocht naar een b-kant, maar zijn laptop ontkende de extensie ep.

Jouw geheime naam

Jouw geheime naam,
is een toverwoord voor ons,
Als de autolichten doven,
weten we weer hoe alles begon,
Als het vrijdagavond wordt
& de bomen donker bloeien,
Dan is jouw geheime naam,
de klank die wij gaan roepen.

Pen, Ice, Sublime.

Het was warm.
Zo warm dat hij was vergeten waar de terugweg was begonnen.
De touristen verkleurden onder het asfalt.
En het asfalt werd onder zijn voeten verzonnen,

Hij wilde ook weer tourist zijn, but he just couldn't find the time,
En de ogen van de toeterende scooterhoer,
They just turned Pen Ice Sublime

Vinex-wijk

Met haar ging het vandaag niet zo goed. Ze droomde al vanaf 12 uur over zuipen, maar was pas om vijf uur dronken. Op andere dagen wil iedereen bij haar horen. Ze is, god weet hoe, de koningin van de Vinex-wijk. In andermans dromen sluipt alles wat zij heeft.

Geen vet

Ik bewaar de rust, jij brengt me de gloed,
(Wie likt het aanrecht?)
Geen vet, nooit meer de wijn,
Over het vuur, het vierde blind,
Zich verlost van het leeggeliefde,
liefgeschonden kind.

“Post industrial boys.”

De jongen greep hem bij zijn schouders. Hij herkende zijn mond. “Post industrial boys.” Slikkend dacht hij aan alle drankjes die meisjes hem ooit hadden geweigerd.

helloyes

“Ik ben iemand die mensen vrij snel door heeft.” Ze had gezegd dat hij goed kon luisteren. In het begin praatte hij nog wel eens over zijn tijd op de middelbare school.

Taxi

"Het is goed zo", dacht ze. Hij keek niet meer uit het taxiraam. Gelukkig waren de buren op vakantie.